Evangelische Roze Vieringen

Overdenking ‘Sta op en wandel’
bij Marcus 2: 1-12

door ds. Hanneke Borst

25 april 2010

OVERDENKING

Lieve mensen,

We leven in de Paastijd, in de tijd van Pasen naar Pinksteren, van opstanding op weg naar de gave van de Geest. Ik vind het heel mooi hoe de traditie van de kerk de geloofservaring van Pasen naar Pinksteren weergegeven heeft in de namen van de zondagen. De eerste zondagen staan nog heel dicht bij de Opstanding: Quasimodo Geniti heet de eerste zondag na Pasen. Als pasgeboren kinderen, betekent dat. De tweede zondag heet ‘Misericordia Domini’: de Barmhartigheid van de Heer. We noemen deze zondag ook wel de zondag van de Goede Herder. We staan er bij stil dat we geweid worden door de Messias. Naar zijn stem willen wij als gelovigen luisteren, temidden van alle stemmen die op ons afkomen.
Maar in de namen van de zondagen daarna, zie je dat we verder af komen te staan van Pasen. Van jubelen en zingen (‘Jubilate’ en ‘Cantate’) gaan we naar vragen (‘Rogate’), zelfs naar smeken (‘Exaudi’). Van de toppen van ons geloof dalen we weer af naar de werkelijkheid en realiseren ons dat het niet altijd meevalt om geloof in de dagelijkse werkelijkheid vast te houden. God laat ons echter niet alleen, want dan komt Pinksteren.
Vandaag staan we nog dicht bij de Paaservaring. Het is zondag Jubilate. We mogen het uitzingen en jubelen, omdat God ongedachte wegen gaat. Jezus is opgewekt. En wij mogen opgewekt leven.
Daarom wil ik met u vandaag een paasverhaal lezen, uit het evangelie van Marcus. Een man staat uiteindelijk op en wandelt - met recht een paasverhaal. Maar het duurt even voor het zover is. De man is verlamd. Vrienden brengen hem bij Jezus. Of hij zelf gehoord heeft van Jezus, of dat zijn vrienden van Jezus gehoord hebben en besluiten dat zij koste wat het kost hun vriend bij hem moeten brengen, vertelt het verhaal niet.
Het is druk bij Jezus. De vrienden gaan door roeien en ruiten - bijna letterlijk - om hun vriend bij Jezus te brengen. Wat ik dan heel bijzonder vindt, is dat er staat dat Jezus toen hij hùn geloof zag, tegen de man zei: uw zonden worden u vergeven.
Jezus vergeeft de man op grond van het geloof van zijn vrienden. Voor mij maakt vooral dit bijbelverhaal duidelijk hoe belangrijk een gemeenschap is. Wie weet is die man wel zo vast komen te zitten in zichzelf, in zijn verlamming, dat hij zelf Jezus nooit opgezocht zou hebben. Als hij dat al kon met zijn verlamming. Vrienden brengen hem bij Jezus.
Wij weten nooit in welke situatie wij zullen komen. Soms zullen wij zijn als de omstanders, die geen ruimte overlaten voor anderen om bij Jezus te komen. Soms zullen wij zijn als de verlamde, die zo vast zit in ziekte, in schuldgevoel of waar we ook in vast kunnen zitten, dat wij zelf nooit naar Jezus toe zouden gaan. En soms zullen we zijn als de vrienden, die iemand die ons lief is helpen bij Jezus te komen. Onderschat nooit de kracht van de gelovige gemeenschap.
De man wordt genezen. Wij zijn geneigd Jezus’ macht vooral in de genezing te zien. Maar de grootste kracht van Jezus - en de schriftgeleerden realiseren zich dat zeer wel - zit ‘m in de kracht van vergeving. Jezus denkt niet in het schema van die tijd, nl. dat ziekte of een ongeluk het gevolg zou zijn van eigen zonden. Maar Hij gaat wel uit van een visie op de mens, waarbij lichamelijke en geestelijke noden bij elkaar horen. Hij behandelt niet een ziekte, maar een zieke mens. Een mens, die niet enkel bevrijd moet worden van deze of gene aandoening, maar die in de vrijheid gesteld moet worden, waarin het leven kan worden hersteld. Wie weet wat er behalve aan lichamelijke ook aan geestelijke verlamming bij deze mens gezeten heeft. Door welk schuldgevoel of schuldbesef hij verlamd wordt.
De man vindt vergeving en kan daarna genezen worden. En dit alles door het geloof van de vrienden. Een gemeenschap die leeft vanuit de opstanding, is als het goed is een helende gemeenschap. Wanneer we elkaar kunnen helpen bij Jezus te komen, vergeving en verlossing te vinden, is dat telkens weer een paaservaring.
Jubilate Deo: Juicht en verheerlijkt God. Want Hij doet ons opstaan uit alles wat ons verlamt, ziek maakt en zet ons in de vrijheid van Zijn licht. Staat dan op en wandel, in het licht van Pasen. En wees dan die jubelende en gelovige gemeenschap, die mensen helpt om heling te vinden in Christus.

Amen

Contact