OVERDENKING
Geliefde broeders en zusters van onze Heer Jezus Christus,
Wie van jullie heeft er in dit nieuwe jaar 2009 al een keer gehuppeld? Dan bedoel ik gewoon, spontaan een paar sprongetjes gemaakt. Letterlijk of figuurlijk.
Wie heeft er al een keer gedanst in 2009? Mmmm, dat valt toch een beetje tegen. Als ik deze vraag zou stellen in het verzorgingstehuis in Nieuwegein zou ik een betere score krijgen denk ik. Maar ja, zij hebben dan ook iedere week volksdansen.
Maar jullie, wij worden toch ‘gay’ of ‘gay-vriendelijk’ genoemd. ‘Gay’ dat betekent toch onder andere ‘vrolijk’ in het Engels? Wij zijn toch ‘vroom en vrolijke mensen’? Wat is er dan zo vrolijk aan ons als wij maar weinig huppelen of dansen? Zijn wij soms een beetje versuft geraakt?
Blijkbaar zitten wij net als iedereen vastgeplakt aan de aarde. Houden zorgen en verdriet ons ook letterlijk laag bij de grond. Wij huppelen en dansen maar weinig, wij komen maar met moeite los van de aarde.
Toch is dat juist het mooie van dansen, zeker als je professionele dansers en danseressen in een klassiek ballet aan het werk ziet. Die lijken wel te zweven, alsof de zwaartekracht niet bestaat!
Maar niet alleen bij dansers zie je dat, ook bij kinderen. Ik heb een paar kleine neefjes en nichtjes (kinderen bedoel ik dan) en die kunnen heel lang huppelen! Zo was ik laatst een keer op weg met een neefje om de eendjes te voeren. De hele weg liep hij aan mijn hand te huppelen. Zo vermoeiend dat ik tegen mijn kleine neefje zei: ’Kun je niet normaal lopen?’ Waarop hij antwoordde: ‘Maar je mag wel meedoen’.
Tja, doe je dat dan of schaam je je ervoor? Ik durfde het wel… omdat het op een verlaten fietspad was en niemand keek.. want je wilt toch niet als ‘de huppelende dominee’ door het leven gaan.
Kleine kinderen huppelen nog want zij hebben nog geen last van grote zorgen om het klimaat, het milieu, de kredietcrisis. Maar hoe ouder je wordt hoe minder vreugde en gehuppel er over blijft lijkt het wel.
Maar de bijbel en je geloof dan? Geven die reden tot vreugde of een dansje? Nou, die bijbel wordt soms zo uitgelegd dat je het liefst in een donkere kast wegkruipt. Het geloof helpt je dan niet om vroom en vrolijk door het leven te springen.
En wie in dit Calvijnjaar de schilderijen van deze kerkhervormer ziet krijgt ook niet meteen een blij gevoel: ‘Wat een vrolijke, knappe man… ‘
Zijn portretten lijken meer op iemand die zich verslikt in een zure citroen. Vreugde is niet calvinistisch en onbijbels lijken die portretten te zeggen.
Maar is dat ook zo? Is de bijbel vooral een ernstig en somber boek? Het is maar hoe je het bekijkt.
Weet je hoe vaak het woord ‘verdriet’ voorkomt in de hele bijbel? 63 keer.
En het woord ‘vreugde’ ? Hoe vaak zal dat voorkomen? Meer of minder dan die 63 keer verdriet?
In de bijbel komt het woord vreugde 248 keer voor! Vier keer zo veel wordt er over vreugde in de Bijbel gesproken als over verdriet.
Volgens deze aantallen zou vreugde dan toch het handelsmerk van joods-christelijke gelovigen moeten zijn. En bij ‘kerk’ zouden mensen dan eigenlijk gelijk aan een plaats van vreugde moeten denken waar je spontaan zou kunnen gaan huppelen en dansen en niemand zou het gek vinden.
Tja, toch is er niet altijd zoveel vreugde in de kerk.
Dat ligt niet zozeer aan het gebouw maar eerder aan de mensen die er komen.
Hoe staat het eigenlijk met de vreugde in jouw leven? Misschien heb je weinig reden tot vreugde. Ben je geraakt door de financiële en economische crisis of zijn er andere zorgen of problemen die je neerdrukken.
Die gevoelens mogen er helemaal zijn. Maar je bent ook meer dan dat.
Het woord vreugde komt van het woord ‘ver-heugen’. En wat hoor je in het woord ‘ver-heugen’? Daar zit het woord ‘heugen’ in, ‘herinneren’. Dat woord verheugen zegt eigenlijk al hoe je weer bij vreugde komt: Heug je, herinner je dingen die je vreugde geven, denk daar aan terug.
Sta je nog wel eens stil bij de dingen die je vreugde geven in het leven? Of denk je eigenlijk veel vaker of alleen maar aan de dingen die je verdriet doen?
Wat geeft jou nu vreugde in je leven. Is het die spontane zoen die je laatst van iemand kreeg, of die glimlach? Of die mooie wandeling of dat goede gesprek? Wat geeft of gaf jou vreugde.
Of verder terug: waar kon je als kind je helemaal in verheugen en in opgaan? In een bepaald spel of activiteit. Als je in je boomhut zat bijvoorbeeld. Of tijdens die mooie vakantie. Of als je als jongen misschien met de poppen van je zusje mocht spelen of als meisje met de autootjes van je broertje.
Kun je die onbekommerde vreugde van toen nog herinneren en naar boven halen? En als dat lukt, merk je dan ook bij jezelf dat alleen al door je dit te herinneren het je kracht en energie geeft? Zo belangrijk is vreugde dus.
Maar zelfs als je geen vreugdevolle herinneringen in je eigen leven kunt vinden kun je er naar op zoek gaan. De vreugde voor jou kun je dan vinden in wat de bijbel over God vertelt.
Jesaja vertelt dat God tegen ons zegt: “Je bent bijzonder! Ik heb jou gehouwen uit de rots.” Dat betekent dat er een kern in jou is die niemand kan breken waar je altijd op kan terugvallen. Rotsvast mag je daarop vertrouwen. Je bent veel sterker dan je denkt! En “Ik zelf zal je troosten, je beschermen met de schaduw van mijn hand.”
En aan wie geeft Jesaja deze woorden van God door? Aan heel verdrietige mensen in een hele diepe crisis. Aan het volk Israel dat op dat moment is weggevoerd in ballingschap.
Daar zitten ze dan, in een vreemd land. Ze hebben alles verloren, hun geld, hun huis, hun baan, hun land, hun tempel en hun dromen. Dat was nog eens een crisis.
Toch schrijft Jesaja dat je je mag verheugen omdat je mag geloven dat er een God is die jou geschapen heeft voor …. somberheid? Nee voor vreugde! Met vreugde en voor de vreugde heeft God ons geschapen!
God zegt in het boek Jesaja: “Ik wil van iedere woestijn een tuin maken, een plaats van vreugde en gejuich. Een tuin waar muziek en lofzang klinkt.” Dat is pas een boodschap van hoop! Geen wonder dat Barack Obama ook veel van zijn teksten voor zijn toespraken uit de Bijbel haalt. “Yes we can” Waarom? “Because God can!” Als God in de wereld en in ons blijft geloven mogen wij dat ook zelf met vreugde doen.
Als jouw leven er weer eens bij ligt als een droge woestijn, herinner je dan die woorden: God wil mijn leven maken tot een tuin van vreugde. Dat gaat misschien langzaam net zoals een tuin tijd nodig heeft om te groeien en te bloeien. Ook zullen de seizoenen elkaar afwisselen. Soms sterft er wat af in de tuin, maar kijk, daar heel klein komt weer iets nieuws!
Die gedachte dat God vreugde voor jou wil, die mag je vasthouden. Dat is het koninkrijk van God zegt Jezus.
Dat is de enige echte goede beleggingstip in tijden van crisis. Daarin moet je in investeren: in vreugde. Verkoop alles wat je hebt en koop dat. Dat is de schat in de akker van je leven. Dat is de parel in het mensenbestaan.
Je zult je vreugde niet vinden in iPods en flatscreens maar in de dingen die echt waardevol zijn en vaak nog gratis zijn ook: een vriendelijk woord, een arm om je schouder. De dingen die echte vreugde geven, zoek die op.
Jaag dat verlangen na en je zult vreugde op je weg vinden. “Yes I can!” Mag je dan tegen jezelf zeggen.
Dat is een boodschap die juist vrome en/of vrolijke christenen kunnen uitdragen. Juist wij mogen ‘ambassadeurs van de vreugde zijn’. Want wij weten toch wat het is om in een crisis te raken door je geaardheid en toch de vrolijkheid niet te verliezen. Wij blijven ondanks alles verlangen naar een goede en rechtvaardige wereld voor iedereen. Een wereldwijde tuin voor mannen en vrouwen in alle soorten en maten.
Misschien is het juist wel een taak van vroom en vrolijke mensen om de wereld vreugde te geven en te brengen. Iemand vreugde geven kan op 1001 manieren. Een klein gebaar, een grapje, een vriendelijk woord is soms al genoeg. Juist jij als vroom en vrolijk mens hebt misschien wel de taak om Gods ambassadeur van de vreugde te zijn.
Dat moet je de volgende keer maar eens aan de kapper vertellen als die vraagt wat je in het dagelijks leven doet. Dan zeg je: ik werk bij die of die, ik studeer of ik zit thuis, ik ben gepensioneerd maar daarnaast… daarnaast ben ik ambassadeur van de vreugde! Dat klinkt toch wel mooi. ‘Ik ben ambassadeur van de vreugde’. Ik denk dat je haar dan ook nog mooier wordt geknipt. Dan heb je nog een extra reden om vervolgens al huppelend de kapperszaak weer uit te gaan.
Dat God de vreugde in jou, in ons mag aanwakkeren.
Amen