Evangelische Roze Vieringen

Héctor Avellán

Aandacht voor situatie homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in Nicaragua

I have a a dream

Martin Luther King

Lieve Johnny:
Gister in mijn droom
verbrandden ze ons op de markt
en uit wat er van ons overbleef stegen geen witte duiven op
maar gewone as die verwaaide in de avondwind.

De wind knisperde niet in onze oren.
Alles was stilte en gewoonte.
Een vogel van vodden die eeuwig wiegt
op een tak van niets.

Ik begrijp dat alles achter de rug is.
Ze verbranden ons
maar lang
lang voor ze komen met hun Bijbels
van dundrukpapier om het vuur aan te steken
zal het vuur van onze hartstocht
ons hebben verteerd.

– Héctor Avellán

Zondag 27 augustus was Héctor Avellán, dichter en schrijver uit Managua, Nicaragua te gast in de viering om te vertellen over de situatie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in Nicaragua. Nicaragua is het enige land in Latijns-Amerika waar homoseksualiteit bij de wet verboden is. Om die reden is het bijzonder dat Héctor Avellán, als een bekende dichter openlijk voor zijn homoseksualiteit is uitgekomen. Want niet alleen wie betrapt wordt op een homoseksuele relatie, maar ook wie zich inzet voor de rechten van homo’s en lesbo’s kan veroordeeld worden tot een gevangenisstraf van 1 á 2 jaar. Dit heeft tot gevolg dat vrijwel niemand in het land zijn nek uitsteekt. En als je wel openlijk voor je homoseksualiteit uitkomt of er artikelen over schrijft in de krant, zoals Héctor, dan brengt dat met zich mee dat je door velen met de nek wordt aangekeken. Zowel op scholen, in de gezondheidszorg, op de arbeidsmarkt als in de kerken wordt je gemarginaliseerd en gediscrimineerd. De rooms-katholieke kerk, de belangrijkste kerk in Nicaragua, zendt regelmatig negatieve boodschappen uit over homoseksualiteit.

Afgelopen zomer, op 1 juli, maakten we in Nicaragua een demonstratie mee tegen deze wet. Homoseksuele mannen en lesbische vrouwen uit verschillende steden van het land waren naar Managua gekomen om hun stem te laten horen. Deze demonstratie kwam tot stand, nadat er in diverse andere Latijnsamerikaanse landen werd gedemonstreerd tegen de situatie in Nicaragua. De organisatie Hivos ondersteunde deze demonstratie. Tijdens de demonstratie kwam de gedachte op om ook vanuit Nederland onze stem in Nicaragua te laten horen. In de dienst van 27 augustus zijn daarom handtekeningen verzameld onder de oproep aan de Nicaraguaanse regering om deze wet, die een ernstige schending van de mensenrechten inhoudt, in te trekken. Héctor zal de handtekeningen samen met een Nederlandse overhandigen aan de Nederlandse ambassade in Nicaragua. 

In Managua bestaat ook een kleine ‘homokerk’, de Iglesia de la Comunidad Metropolitana Paz y Alegría (ICM). Deze kerk maakt deel uit van een groter verband van ‘homokerken’ in Latijns Amerika. De kerk in Managua is een kleine, kwetsbare groep van hoofdzakelijk mannen en enkele vrouwen die iedere zondagmiddag om 15.00 uur bij elkaar komen. De meeste leden zijn katholiek. Om hen een hart onder de riem te steken en hen te laten weten dat wij ons met hen verbonden voelen, hebben we Héctor een kaart met handtekeningen meegegeven van bezoekers van de vieringen en hem gevraagd de hartelijke groeten over te brengen aan de ICM. Wellicht is het mogelijk dat beide kerken in de toekomst een soort zusterband aangaan. Hoe en wat precies hangt af van de reactie van mensen daar en hier. We zijn benieuwd naar de reactie van de ICM in Managua, nu Héctor hen uit de eerste hand over onze vieringen kan vertellen. En we zijn ook benieuwd naar reacties van deelnemers aan de Evangelisch Roze Vieringen in Amsterdam. Lijkt het je zinvol om wat te betekenen voor, laat dan wat van je horen via de mail. 

Anna van der Maas

Je kunt reageren op de bijdrage van Anna van der Maas en Héctor Avellán door een e-mail te sturen naar Anna van de Maas.

© 2009/2006: ERV/Anna van der Maas, webmasters: Michael/Thom