Evangelische Roze Vieringen

In Nederland wordt vanouds stevig en regelmatig gekerkt. En omdat relativeren niet altijd onze sterkste kant is geweest, kunnen we kiezen uit tien tallen soorten en maten. Reveil vroeg zich af hoe het er aan toe gaat achter de verschillende kerk muren. Arie Kok en Joke Veerman dwalen daarom op zondag door kerkelijk Nederland, op zoek naar kleine kerkgenootschappen en bijzondere initiatieven in de grote kerkverbanden.

Afreizen naar de hoofdstad kan op zondagmiddag een behoorlijke crime zijn. Vooral als de treinen door onderhoudswerkzaamheden niet rijden, Ajax thuis speelt en de Uitmarkt aan zijn slotakkoord toe is. Het gevolg is een lange, lange file, veel gehaast in metro en tram en uiteindelijk net op tijd de Keizersgrachtkerk binnenvallen, allebei van een andere kant: want voor de eerste keer tijdens onze zondagse dwalingen zijn we elkaar mis gelopen.

Maandelijkse vieringen
De man die de deur voor ons opent, brengt ons naar de zaal onder in de kerk waar de Evangelisch-Charismatische Viering voor homoseksuele christenen op het punt van beginnen staat. Dit keer geen bezoek aan een kerkelijke gemeente in de gebruikelijke zin van het woord, maar aan een maandelijkse viering die voor velen een aanvulling is op het leven in de eigen kerkelijke gemeente; voor anderen echter een vervanging daarvan. Afgelopen voorjaar werd het tienjarig bestaan gevierd.

We komen juist de zaal binnen als nieuwelingen hun hand mogen opsteken. Omdat alle plaatsen bezet zijn, nemen we op tafels achterin plaats, maar in allerijl worden er extra stoelen geregeld. De dienst begint met de vredegroet, en we zingen: 'Shalom, shalom, shalom ha Mashiach'. Kaarsen worden ontstoken en de gastsolisten krijgen de ruimte voor hun eerste optreden: Karen en Saskia Verpoorte, door zangleider en heilssoldaat Ben Dragstra de Heilszusjes genoemd, zingen Opwekking 518, gebaseerd op psalm 139. De dienst van lofprijzing begint met good-old 'Dit is de dag', 'Lofoffers brengen wij aan U' en het Liedboeklied 'Geest van hierboven'.

Gevarieerde liederen
Rond de lessenaar is een liturgisch centrum opgebouwd: een icoon geflankeerd door twee kleine brandende kaarsen. De grotere Christuskaars staat even naast de tafel. Twee identieke bloemstukken en een stevig houten kruis aan de muur maken het decor compleet. Aan de rechterzijde hangt een herinneringsdoek met het opschrift 'Heer herinner U de namen...' en daaronder allerlei namen. De mannen, veelal in paren, zijn tijdens deze viering in de meerderheid. We zien opvallend veel grijze haren. Ook zijn er mensen alleen gekomen, zo te zien. Er zitten twee kinderen in deze dienst, die zo'n 100 bezoekers telt. De sfeer in de dienst is warm en ingetogen. Dragstra voorziet de liederen vaardig van inleidingen en 'bruggetjes'. De liederenkeuze is gevarieerd: oudere Opwekkings-nummers, Liedboekliederen en gezangen uit de bundel van het Leger des Heils wisselen elkaar af. Een dappere gelegenheidspianist kwijt zich goed maar bescheiden van zijn taak. Hij blijkt pas een paar dagen geleden geboekt te zijn, want de ECV zit praktisch zonder muzikanten,en hij behoort - voor alle duidelijkheid -niet tot de doelgroep van de viering. "Geest van de Allerhoogste God, neem mij , breek mij , vorm mij , vul mij” kondigt Dragstra aan. "Dat zet een mens in vuur en vlam en geeft pijn als wij ons oude leven achter ons laten." Hij spreekt over de pijn van het anders zijn, het lijden aan het leven.

Blinde darm
Dominee Anna van der Maas, predikant in een Samen-op-Weg-gemeente in het Friese Scharnegoutum, tekent voor de overdenking. Vóór haar predikantschap was ze een vaste bezoeker van de Keizersgrachtgemeente - oorspronkelijk een gereformeerde kerk- én de maandelijkse ECV-vieringen. Centraal staat het bijbelgedeelte uit 1 Korinthe 12, waarin Paulus spreekt over de gemeente als lichaam en de verscheidenheid van haar leden. De predikante roept een uitspraak van de homo-predikant Rinze Reeling-Brouwer in herinnering homo's worden vaak gezien als de blinde darm van het lichaam. Zolang je er geen last van hebt, is er niets aan de hand, maar zodra het moeilijk wordt, verwijderen!

Alle leden vormen met elkaar al één lichaam, ze moeten vooral worden wat ze zijn. Er worden geen leden gewogen en te licht bevonden. We worden uitgenodigd te zijn wie we zijn. Wat voor de wereld onaanzienlijk is, heeft God uitgekozen. Jezus stierf aan de verkeerde kant van de scheidslijn, namelijk voor zwakken en misdeelden. We worden uitgenodigd elkaar aan te vullen, met heel ons lichaam, met hart en ziel. We worden uitgenodigd te zijn wie we zijn, leden die het lichaam compleet maken.

Wat voor de wereld onaanzienlijk is, heeft God uitgekozen. Jezus stierf aan de verkeerde kant van de scheidslijn, namelijk voor zwakken en misdeelden.

Voorbede
Tijdens de dienst der gebeden worden mandjes gevuld met briefjes waarop persoonlijke voorbeden geschreven zijn. Ondertussen zingen we 'Bless the Lord my soul' en 'Oh Lord, hear my prayer'­ een Taizélied. De briefjes worden geordend en één van de aanwezigen bidt ze rustig stuk voor stuk door. Er wordt gebeden voor zieken, verslaafde kinderen, de situatie in Israël, de nood van de wereld en familie-aangelegenheden. De gebeden worden afgewisseld met het zingen van 'Kyrië eleison, Heer ontferm U.

Tijdens de dienst der zegening zingen we een aantal aanbiddingsliederen. De predikante heeft zich voorin opgesteld en wie dat wil kan een persoonlijke zegen ontvangen. Verschillende bezoekers maken er gebruik van. Na het slotlied 'Heer, God, U loven wij', ontvangen we allemaal de zegen en zit de viering er op. De aanwezigen worden uitgenodigd om een kop koffie of iets sterkers mee te drinken en de echte 'die-hards' gaan nog een hapje eten in het Mexicaans restaurant een straat verderop.

Buitengekomen kruisen we het Uitmarkt-publiek dat massaal door de Leidsestraat stroomt. We zoeken een rustige route naar het Centraal Station om wat te kunnen napraten. Dit soort diensten zou niet nodig moeten zijn. Maar nu het dan toch nodig blijkt te zijn, maak er dan wat goeds van, moet de Organisatie gedacht hebben. Het was goed om hier bij te zijn en te zien hoe mensen dicht bij God willen leven en Zijn zegen willen ontvangen. Mensen die pijn geleden hebben of nog lijden, zeer regelmatig ervaren wat afwijzing is en door veel medechristen gezien worden als de grootsten der zondaren...

Joke Veerman en Arie Kok

Zij bezochten:
Evangelisch-charismatische Vieringen voor Homoseksuelen en Lesbiennes
Locatie: Keizersgrachtkerk in Amsterdam Voorganger: ds. Anna van der Maas, en zangleiding: Ben Dragstra.
Website: www.erv-amsterdam.nl. Zondag 30 augustus 2003

© 2009 ERV, webmasters: Michael/Thom
dit artikel: © 2003 maandblad Reveil